Gisteravond had ik een reunie met oud-collega's van mijn vorige werk. Zoals velen wel weten is dat een hotel. Tja, dan weet je het wel : het zijn in hart en nieren Horeca-mensen en bij "horecaffers" horen sigaretten en drank... Ik zag er dus ergens, diep van binnen, best tegenop. Is altijd lastig, dit soort momenten want juist dan is een peukie zo ""gezellig". Het scheelt dan ook wel enorm dat er binnen niet gerookt mag worden. Je wordt er dan niet zo direct mee geconfronteerd.
Helaas reden er dit weekend geen treinen op een bepaald gedeelte van het traject dat ik had moeten reizen, dus ik werd ook nog eens gedwongen om met de auto te gaan... Balen hoor: heb je je jaarlijkse reunie, kun je niet eens een lekker wijntje drinken... Ja eentje kan, maar daarna moet je al overstappen op het water of iets anders. En de rest maar lekker tetteren...
Nou ja, al met al heb ik wel een gezellige avond gehad. Heerlijk herinneringen opgehaald, veel gelachen , veel gekletst, de nodige roddels aangehoord- ach je weet hoe dat gaat ! Het was ouderwets gezellig en ik verlangde echt weer terug naar die tijd: dan wel echt die tijd hoor, met deze collega's en alle omstandigheden van die tijd erbij. Nog geen crisis, geen bezuiniging, alles was mogelijk en alles kon en dan werken in een 5-sterren hotel in Amsterdam: het was het einde !
Ook al heb ik een paar keer gedacht " ik zou er best eentje lusten" heb ik het niet gedaan. Ik weet dat dat gevaarlijk is. Ik weet dat ik het ook helemaal niet wil. Maar toch......dat "verlangen" zal ergens altijd blijven sluimeren, vrees ik. Ik zal altijd NEE moeten blijven zeggen tegen mezelf als ik het idee krijg dat ik zin heb in een sigaretje..Ik moet altijd waakzaam zijn. en eigenlijk vind ik dat best een rot-idee. Maar ja, het is en blijft dan ook een rot-verslaving.
Waar ik vanaf ben en vanaf wil blijven.
ik tel af: nog 7 dagen....
waard!
