Bea2011 - Stoppen met roken dagboek

Ik vond 300 dagen super, maar vandaag ben ik precies 10 maanden gestopt. Vind ik eigenlijk ook weer een gigantische prestatie dus vandaar dat ik het weer eventjes blog.... ik ben blij en trots !

Arjan blijft maar stug doorroken en ik merk dat dat me steeds meer gaat irriteren. Vorig jaar zei hij steeds" ik moet me erop voorbereiden" , " ik ben er in mijn hoofd mee bezig" en meer van dat soort uitspraken , maar er daadwerkelijk ook echt iets aan gaan doen: ho maar !

Nog een paar weekjes en dan ga ik mijn tanden laten bleken. Het kost even wat centen, maar ik vind dat ik het verdiend heb- nu eens iets " leuks" doen voor mijn gebit. Ik ben door een hel gegaan met mijn behandelingen in het afgelopen jaar en nu ga ik mezelf belonen met iets moois.

Sinds ik gestopt ben met roken lach ik al veel meer.... en straks hoop ik dat ik mezelf ook weer " mooi" vind als ik lach... met mooie, frisse, wittere tanden in mijn mond !

Ik leef er in ieder geval naar toe. En als dat zover is, zit ik inmiddels alweer bijna aan de 11 maanden en ben ik bijna het jaar rond.... Een mooi, bijzonder jaar met af en toe hele moeilijke momenten, met huil-en lachbuien, met mooie en rare dromen ( Champix) maar met een hele mooie afsluiting : een jaar verlost van die ongezonde en vieze verslaving !

Een "warm" weekend toegewenst allemaal !

Gisteravond had ik een reunie met oud-collega's van mijn vorige werk. Zoals velen wel weten is dat een hotel. Tja, dan weet je het wel : het zijn in hart en nieren Horeca-mensen en bij "horecaffers" horen sigaretten en drank... Ik zag er dus ergens, diep van binnen, best tegenop. Is altijd lastig, dit soort momenten want juist dan is een peukie zo ""gezellig". Het scheelt dan ook wel enorm dat er binnen niet gerookt mag worden. Je wordt er dan niet zo direct mee geconfronteerd.

Helaas reden er dit weekend geen treinen op een bepaald gedeelte van het traject dat ik had moeten reizen, dus ik werd ook nog eens gedwongen om met de auto te gaan... Balen hoor: heb je je jaarlijkse reunie, kun je niet eens een lekker wijntje drinken... Ja eentje kan, maar daarna moet je al overstappen op het water of iets anders. En de rest maar lekker tetteren...

Nou ja, al met al heb ik wel een gezellige avond gehad. Heerlijk herinneringen opgehaald, veel gelachen , veel gekletst,  de nodige roddels aangehoord- ach je weet hoe dat gaat ! Het was  ouderwets gezellig en ik verlangde echt weer terug naar die tijd: dan wel echt die tijd hoor, met deze collega's en alle omstandigheden van die tijd erbij. Nog geen crisis, geen bezuiniging, alles was mogelijk en alles kon en dan werken in een 5-sterren hotel in Amsterdam: het was het einde !

Ook al heb ik een paar keer gedacht " ik zou er best eentje lusten" heb ik het niet gedaan. Ik weet dat dat gevaarlijk is. Ik weet dat ik het ook helemaal niet wil. Maar toch......dat "verlangen" zal ergens altijd blijven sluimeren, vrees ik. Ik zal altijd NEE moeten blijven zeggen tegen mezelf als ik het idee krijg dat ik zin heb in een sigaretje..Ik moet altijd waakzaam zijn. en eigenlijk vind ik dat best een rot-idee. Maar ja, het is en blijft dan ook een rot-verslaving.

Waar ik vanaf ben en vanaf wil blijven.

ik tel af: nog 7 dagen....

Nog maar 9 dagen te gaan en dan zit ik op de 300: wat een ongelooflijk aantal. Ik heb het , met name , de laatste paar dagen weer erg zwaar- ben echt in staat geweest om een pakje te kopen of er stiekem eentje van Arjan te "pikken" en die dan op een moment, dat hij er niet is, op te roken....

Tuurlijk heb ik het niet gedaan want tja, zeg nou zelf, het kan nooit meer de behoefte aan nicotine zijn na zoveel dagen.... Het is ineens weer het stemmetje in mijn hoofd dat me probeert over te halen, Nou, dan kennen ze me nog niet ! Ik laat me niet gekmaken of overhalen....IK WIL HET NIET.

Maar door dat stemmetje heb ik het wel ineens heel erg moelijk even met het niet-roken, al weet ik gewoon echt heel zeker dat ik het niet meer wil. Ik kijk iedere dag trots in de spiegel en observeer goed wat ik zie :

-een paar trotse ogen , die op de een of andere manier meer stralen als voorheen ( en ik zit niet eens 100% in mijn vel momenteel, kun je nagaan)

- schone, glimmende tanden die na het poetsen de hele dag schoon en fris blijven aanvoelen

- een frisse huid, die er veel beter uitziet als voorheen, met zelfs af en toe een blos ! Heel wat beter dan die grauwe sluier , die er vanwege het roken  altijd overheen leek te hangen...

- een stoer wijf, een doorzetter, een doorbijter, een kanjer, iemand die er mag zijn, een voorbeeld voor haar kind !

IK ben trots op mezelf en de reden dat ik dit nu weer even voor mijzelf opschrijf ( en ik dit dus met jullie deel) is dat ik dit steeds maar weer tegen mijzelf moet zeggen omdat er verder eigenlijk niemand is die dit zegt. Mijn eigen zussen, broer, mijn schoonouders  noem maar op: eigenlijk zegt nooit eens iemand " Bea, ik ben trots op jou dat je gestopt bent met roken" of Bea, ik vind het geweldig dat je het niet-roken volhoudt". En op de een of andere manier doet dit me wat, het doet me wel een beetje pijn en verdriet, merk ik. Ik heb die kleine ruggesteuntjes nodig.  Dus streep dat stoere wijf maar weg uit mijn lijstje, dat ben ik dus helemaal niet. In feite ben en blijf ik onzeker...

maar ik weet wel zeker dat ik de 300 dagen ga halen. Nog maar 9 dagen te gaan....